Aluula of gewoon dacron: is die duizend euro extra het waard?

Waar geef jij je volgende duizend euro aan uit?

Aan een kite die een halve kilo lichter is. Aan een extra maat erbij, zodat je ook het water op kunt op die dagen dat het net niet genoeg waait. Aan drie weken Brazilië. Of aan helemaal niets, en gewoon nog een seizoen doorvaren op wat er al in de schuur ligt.

Dat is eerlijk gezegd de enige vraag die telt in het hele Aluula-verhaal, en precies de vraag die vrijwel nooit gesteld wordt. Er wordt vooral geroepen. Het ene kamp zegt dat het een dure truc is voor mensen met te veel geld en te weinig sessies. Het andere kamp zegt dat je er één keer mee moet vliegen en daarna nooit meer omkijkt. Beide kampen hebben ergens gelijk, en daar heb jij bij de kassa helemaal niets aan.

Ondertussen wordt kitesurfen duurder. Een complete set is inmiddels het soort aankoop waar je thuis even over overlegt (als het goed is haha), en waarbij je jezelf hardop hoort beloven dat je hem echt heel lang gaat gebruiken. Tegelijk is het materiaal ook beter geworden, en op een aantal punten veiliger: betere quick releases, sterkere lijnen, en kites die minder snel doorscheuren als het misgaat. Je krijgt dus meer voor je geld dan tien jaar geleden. Je betaalt alleen ook meer.

Wij verkopen geen kites, dus we hoeven je niets aan te praten. We hebben simpelweg de gewichten, de prijzen en de reparatiekosten naast elkaar gelegd, om die ene vraag te kunnen beantwoorden: waar levert jouw zuurverdiende euro het meeste plezier op het water op?

Wat Aluula eigenlijk is

Aluula is geen kitemerk maar een materiaal, gemaakt door een Canadees bedrijf. Het is een composiet van UHMWPE, dezelfde vezelfamilie als je lijnen, gecombineerd met folie. Het bijzondere zit in de manier van verbinden: geen lijm, maar hitte. De lagen worden aan elkaar gesmolten, zodat er niets kan loslaten. De fabrikant vermeldt er trots bij dat het “acht keer de sterkte-gewichtsverhouding van staal” heeft, wat prachtig klinkt en vrij weinig betekent, want je kite hoeft geen brug te dragen.

Waar het wél om gaat is dit: dacron rekt. Na een paar seizoenen is je leading edge net iets ronder en je profiel net iets vager, en dan vliegt je kite anders dan op dag één. Aluula rekt vrijwel niet. Dat is het hele verhaal in één zin.

Inmiddels heeft bijna elk merk een Aluula-versie: Duotone noemt het D/Lab, Core noemt het Pro, North noemt het Ultra, Ozone noemt het Ultra-X, en verder doen onder meer F-One, Naish, Reedin, Cabrinha, Airush en Eleveight mee. Allemaal met een naam die klinkt alsof er een raket bij zit.

Wat je er echt voor terugkrijgt

De folders roepen “tot 30 procent lichter”. Ozone is een van de weinige merken dat per maat gewoon gewichten publiceert, dus laten we die maar even geloven op cijfers in plaats van op adjectieven. De Edge VT en de Edge VT Ultra-X zijn dezelfde kite, de tweede met Aluula-frame:

Maat	Edge VT (dacron)	Edge VT Ultra-X (Aluula)	Verschil
7 m	2,5 kg	2,1 kg	400 gram (16%)
9 m	3,0 kg	2,5 kg	500 gram (17%)
12 m	3,5 kg	2,9 kg	600 gram (17%)
15 m	3,8 kg	3,3 kg	500 gram (13%)
18 m	4,3 kg	3,7 kg	600 gram (14%)

Dus 13 tot 17 procent, geen 30. En er zit nog iets onder: bij de Ultra-X is niet alleen het frame anders, ook het doek is lichter (46 gram per vierkante meter tegen 55 gram). Een deel van de winst komt dus niet uit het wondermateriaal maar uit dunner doek, en dunner doek scheurt nu eenmaal makkelijker. Dat vertelt niemand je met een glimlach in de shop.

Blijft over: ongeveer een halve kilo aan het eind van je lijnen. Een blikje bier, om het in Nederlandse eenheden te houden. Dat klinkt als niets, tot je ze een middag naast elkaar vliegt. Je voelt het in de drift, je voelt het in de bar, en je voelt het vooral in de snelheid en in hoe stabiel de kite blijft staan als het echt hard begint te waaien.

Dat laatste is de winst waar de meeste mensen niet op rekenen. Het gaat niet alleen om lichter, het gaat om een frame dat niet vervormt op het moment dat er kracht op komt. Een dacron kite gaat bij 30 knopen langzaam een beetje zijn eigen ding doen. Een Aluula-frame blijft staan waar je hem hebt neergezet, en dat merk je in je armen nog eerder dan in je hoofd.

Wie zegt dat het niets uitmaakt, heeft ze niet naast elkaar gevlogen. Wie zegt dat het alles uitmaakt, heeft er meestal net één gekocht.

Wat het kost

De eerlijkste vergelijking is dezelfde kite, van hetzelfde jaar, in dezelfde maat.

Kite	9 m	10 m
Core XR8 (ExoTex2)	1.829 euro	1.929 euro
Core XR Pro (Aluula)	2.899 euro	2.999 euro
Meerprijs	1.070 euro (+58%)	1.070 euro (+55%)

Bij Duotone loopt de Evo D/Lab van 2.529 euro (6 m) tot 3.249 euro (13 m), en bij de meeste merken zie je hetzelfde patroon. TheKiteMag rekende voor dat het beste framedoek fabrikanten tot acht keer zoveel kost als gewoon dacron, en dat dat er 30 tot 50 procent bovenop de winkelprijs legt. Dat klopt aardig met wat je in de schappen ziet.

Prettig detail: die 1.070 euro blijft precies hetzelfde, hoeveel de verkoper ook met zijn wenkbrauwen doet.

Gaat het dan tenminste langer mee?

Ja en nee, en dat is een eerlijker antwoord dan beide kampen je geven.

Ja, want de stijfheid blijft. Op de internationale fora vertellen rijders over Aluula-vleugels met vier jaar en ruim 150 sessies erop die nog altijd strakker staan dan een gloednieuwe dacron kite. En Aluula scheurt duidelijk minder makkelijk door: waar dacron bij een flinke klap graag verder inscheurt, blijft een gaatje in Aluula vaak gewoon een gaatje.

Daar staat wel iets tegenover, en dat is het stukje dat er in de shop zelden bij verteld wordt: op het moment dat het tóch misgaat, is die reparatie duurder en lastiger te regelen dan bij dacron. Je maakt hem dus minder vaak stuk, maar het is wel een duurder soort stuk.

Nee, want de eerste generaties (grofweg 2020 tot 2023) hadden hun kinderziektes, van hechtingsproblemen tot ploffende bladders. Bij de huidige lichting is dat grotendeels uitgevlogen, maar het is wel een reden om achterdochtig te worden van die verdacht goedkope Aluula-kite op Marktplaats. En het lichtere doek dat er vaak bij hoort blijft kwetsbaarder dan dik triple ripstop.

En als er tóch iets stukgaat

Hier zit een verschil dat zelden op het prijskaartje staat. Een Aluula-frame plak je niet even netjes dicht met het rolletje uit je tas, en je wilt het ook niet laten doen door iemand die “ach, doek is doek” zegt. Voor een fatsoenlijke reparatie ga je naar een reparateur die specifiek voor Aluula is opgeleid en het juiste materiaal in huis heeft. Die zijn er in Nederland, maar het zijn er een stuk minder dan de adressen die je gewone kite prima repareren. Vraag er dus even naar vóórdat je koopt, niet erna met een scheur in je hand.

En dan het stukje dat veel leden vergeten: met je NKV-lidmaatschap van 40 euro per jaar ben je wereldwijd verzekerd voor schade aan je materiaal en voor diefstal uit je locker of auto bij de spot. Eigen risico 50 euro, maximaal 750 euro per geval. Voor 52 euro per jaar gaat dat plafond naar 1.500 euro. Daarnaast zit er een secundaire aansprakelijkheidsverzekering tot 500.000 euro in, wat je vooral gaat waarderen op de dag dat jouw kite kennismaakt met de zijspiegel van een geparkeerde auto.

De rekensom

Die 1.070 euro is per kite. De meeste kiters vliegen twee of drie maten, dus je zit al snel op 2.000 tot 3.000 euro extra. Over vier jaar is dat 500 tot 750 euro per jaar, puur voor lichter materiaal.

Voor diezelfde 1.070 euro koop je ook:

• een (tweedehands) extra maat erbij, wat je vrijwel zeker meer sessies oplevert dan een halve kilo minder
• een complete nette tweedehands set voor als het hard waait en je liever niet met je mooiste speelgoed het water op gaat
• een paar weken kiten in het buitenland, vlucht inbegrepen

Geen van die opties is fout. Het is dezelfde euro, alleen een andere route naar plezier.

Waar het verschil het hardst telt

Big air en harde wind. Snellere loops, meer hangtime, directere barfeel, en een kite die bij 35 knopen nog steeds doet wat je vraagt in plaats van zijn eigen mening te ontwikkelen. Als je bezig bent met hoogtemeters en late rotaties, dan voel je elke gram die je niet meesleept én elke millimeter die je frame niet vervormt.

Lichte wind en foilen. Hier telt gewicht het zwaarst, om het zo maar te zeggen. Een kite die op het IJsselmeer bij tien knopen nog netjes blijft hangen in plaats van beleefd te gaan zwemmen, wint zomaar een halve zomer aan sessies terug.

Golf en strapless. Drift is precies waar licht en stijf hun werk doen.

Allround rijden in 15 tot 25 knopen. Hier is het verschil het kleinst. Niet nul, wel klein. Je zult het merken, maar je progressie hangt er niet van af.

Net zelfstandig. Het verschil is er, maar de kans dat je hem sneller stukmaakt is er ook. En de eerste generaties waren duur leergeld voor een hoop mensen.

Er is meestal nog een derde deur

Het gesprek in de shop gaat bijna altijd over de twee uitersten, terwijl er vaak drie modellen op het rek hangen. Bij Duotone is dat de Evo (dacron), de Evo SLS (Penta TX, ongeveer 50 procent minder rek dan dacron en 15 procent lichter) en de Evo D/Lab (Aluula, ongeveer een derde lichter). North doet hetzelfde met de Orbit, de Orbit Pro en de Orbit Ultra.

Niet elk merk heeft die middelste trede: Core zet bijvoorbeeld de XR8 en de XR Pro tegenover elkaar en klaar. Maar als hij er is, is het minstens de moeite waard om er een keer mee te vliegen voor je je keuze maakt. Dan weet je tenminste wat je wel of niet laat liggen.

Wat wij ervan vinden

Eerlijk? We kunnen niet in je portemonnee kijken, en dat willen we ook niet, want daar is het meestal net zo zanderig als in de onze.

Aluula is geen marketingpraatje. Het is lichter, stijver en directer, en het blijft dat ook na een paar seizoenen. Het enthousiaste kamp heeft dus gelijk. Maar dat betekent nog niet dat het voor jou de beste besteding is, en dus heeft het sceptische kamp ook gelijk. Voor de één is 1.070 euro een avond doorwerken, voor de ander drie maanden sparen, en die twee mensen horen niet hetzelfde advies te krijgen van een vereniging die geen van beiden kent.

Wat we wel durven te zeggen: er bestaat één slechte reden om een Aluula-kite te kopen, en dat is omdat iemand anders zei dat het moest. En er bestaat één slechte reden om het níet te doen, en dat is omdat je nooit de moeite hebt genomen om er een keer mee te vliegen.

Dus vlieg ze eens naast elkaar. Test dagen zijn er genoeg, demokites ook. Neem dan de beslissing die past bij hoe vaak jij op het water staat. Dat is uiteindelijk de enige factor waar geen enkele fabrikant iets over te zeggen heeft.

En koop je er één: rol hem droog op, laat hem niet een halve dag liggen bakken op het strand, weet waar je erkende reparateur zit en check even of je verzekering meegroeit met je kite. Bij een kite van bijna drie mille is dat geen overdreven zorgvuldigheid, dat is gewoon rekenen.

Rij jij Aluula, of juist heel bewust niet? Laat het ons weten. We verzamelen ledenervaringen voor een vervolgartikel, en we zijn vooral benieuwd naar de mensen die spijt hebben. Van beide keuzes.