Hoe Jamie Overbeek het wereldkampioenschap won en waarom hij vaak hoger lijkt te gaan dan de rest!

GKA World Tour | Lords of Tram, Frankrijk

Afgelopen maand stond het Franse strand centraal bij de Lords of Tram, een van de meest legendarische stops van de GKA World Tour. Met een indrukwekkende Nederlandse delegatie aan de start: Kimo Verkerk, Jamie Overbeek, Stijn Mul, Cohan van Dijk, Giel Vlugt, Zara Hoogenraad en Timo Boersema, met Jinne Boer als eerste reserve. Het beloofde een spektakel te worden. En dat werd het.

De wind: het grote gokspel

Wie weleens in Frankrijk heeft gekitesurft, weet het: de wind is er berucht. Vlagerig, onvoorspelbaar, constant aan en uit. Waar op andere locaties consistentie de sleutel is, is het hier wachten op het juiste moment en hopen dat de wind precies op het moment van je afzet op volle sterkte staat. Eén sprong kan een perfecte 10 opleveren. De volgende sprong, onder exact dezelfde omstandigheden, wordt een anticlimax omdat de windvlaag net iets te vroeg of te laat komt. Het maakt de wedstrijd voor een groot deel een gokspel.

Maar niet voor iedereen.

Jamie Overbeek: consistentie in chaos

Terwijl het veld van heat tot heat schommelde, liet Jamie Overbeek iets zien wat zelden te zien is in big air: constante hoogte. Niet af en toe hoog, maar elke sprong, en in de finale ver boven de rest. Hij scoorde de eerste 10 ooit uitgedeeld in een big air wedstrijd, gevolgd door een 9,50 en een 9,33. Zijn sprong van 21,5 meter hoogte en 339 meter ver staat inmiddels in de boeken als een van de meest indrukwekkende prestaties ooit in de discipline.

Maar hoe doet hij dit, zeker in omstandigheden waar de wind zo weinig te sturen geeft? Jamie is natuurlijk gewoon een uitzonderlijk goede rider en er zal vast meer zijn dat hem zo hoog krijgt dan wij hier kunnen beschrijven. Maar een aantal technische elementen vallen wel degelijk op, en die zijn het waard om nader te bekijken.

De drie pijlers achter Jamie’s hoogte

1. Maximale snelheid en de preload pop

Alles begint voordat het water verlaat. Jamie bouwt bij het aanvaren enorm veel snelheid op, wat zorgt voor maximale spanning in de lijnen en een harde edge op het moment van afzet.

Daarbij maakt hij gebruik van een techniek die weinigen correct uitvoeren: de preload pop. Dit is een klein, gecontroleerd sprongetje vlak vóór de echte afzet. Bij de landing van dit sprongetje zakt het board dieper in het water, waardoor er meer tegendruk ontstaat. Die tegendruk geeft hem de mogelijkheid om nog harder te edgen, met zijn board bijna loodrecht de kracht van de kite tegemoet. Het resultaat: een explosieve, verticale afzet. De sleutel zit hem erin dat Jamie de preload pop klein en laag houdt, puur functioneel, zodat er geen snelheid verloren gaat.

2. Kite laag houden 

Jamie heeft zijn kite bij het aanvaren opvallend laag, rond de 9 à 10 uur. Dit lijkt contra-intuïtief, maar het heeft een cruciale reden: een lage kite geeft maximale weerstand om tégen te edgen en houdt het board in het water tot het moment van afzet. Een kite die al hoog staat trekt je namelijk al omhoog voordat je de sprong maakt, waardoor je board contact verliest met het water en de opgebouwde spanning in de lijnen al deels verdwijnt vóór de afzet.

3. De kite langs de buitenkant omhoog sturen

Dit is misschien wel het meest technische en onderscheidende element van Jamie’s stijl, en het diagram hieronder maakt hopelijk duidelijk waarom.

Jamie stuurt zijn kite langs de buitenkant van het windvenster omhoog. De kite blijft ver buiten het windvenster, gaat van 9/10 omhoog langs de rand en staat op het moment van afzet net voor 12. Zo creëert de kite maximale lift recht omhoog. Wie zijn kite te vroeg naar 1 of 2 stuurt, merkt dat de trekkracht meer zijwaarts dan verticaal wordt, wat hoogte kost.

De uitkomst

Het samenspel van deze drie elementen, maximale inkomende snelheid met een correcte preload pop, een lage kite bij binnenkomst en een kitebaan langs de buitenkant van het windvenster, zorgt ervoor dat Jamie bij elke sprong alles uit zijn setup haalt wat er in zit. De vlagerige Franse wind werd daarmee minder een gokspel en meer een systeem dat hij elke run opnieuw kon reproduceren. Of dat de volledige verklaring is? Waarschijnlijk niet. Jamie is een van de beste big air riders ter wereld, en talent en gevoel laten zich niet zo makkelijk opschrijven.

De eerste 10 ooit in een big air wedstrijd was dan ook geen toeval.

Jamie koos de hele competitie voor de Duotone Rebel D/LAB 2026. Bijzonder detail: vorig jaar werd hij nog niet geselecteerd voor de Red Bull King of the Air. Deze titel laat zien dat de absolute wereldtop van het kitesurfen nu ook officieel een Nederlandse kleur heeft.